Magandang alon!
Dapat last week pa ko magsusulat, pero akalain mo tinatablan pala ako ulit ng sakit. Kasi naman hiling pa ko ng hiling na magkasakit ako, ayun tinrankaso ako. Di bale, ang sexy ko ngaun, pumayat ako dahil sa sakit haha.
2 days bago mag exam si Jane, nagtext sya sa kin
Jane: Jan na nga lang ako makikitulog. Ang layo ng bahay ko sa pag eexaman ko. hehehe. Joke lang.
Sus, If I know gus2 mo lng talaga na ialok ko na sa min sya matulog. Style nya mejo bulok na
Ako: Sige ok lang dito ka na lang matulog. Mahihirapan ka pa gumising
Jane: Ok lang ba? Ok lang ba kay Alvin? Baka naman makaabala ako dun sa boarding house nyo?
Si Alvin nga pala ung kasama ko sa kwarto. Di ko pa nakakausap si Alvin, pero oo agad ako. E syempre makikitulog daw sa min eh hehehe.
Ako: Ok na un. Basta bukas, sunduin na kita jan senyo. D2 ka na matulog.
Jane: Yehey! sige salamat! salamat ng marami!
Kung di ba ako sang kalahati... si Alvin kasi mejo masungit. Pag nasa bahay un, gus2 nya sya lang kasi matutulog daw sya. Ayaw nya ng maingay o may ibang tao. Katakot takot na panunulsol ang ginawa ko mapapayag ko lang sya. Grabe daig pa namin ang mmda at motorista sa kotongan at suhulan...
Kinabukasan, sinundo ko na sya. Mga 7 na kami nakarating sa min. Nagreview sya ng mga isang oras habang ako nakahiga lang sa kama ko at nakikinig ng music. Maya maya bigla nya ko pinitik sa tenga
Jane: Tara kwentuhan muna tayo. Ngaun lang ulit tayo nagkasolo eh.
Ngumiti ako. Pero ung tenga ko... ung tenga ko... UNG TENGA KO ANG SAKIT WAAAAAA
Naupo kami sa lamesa habang nagkukuwentuhan kami. Tawa kami dito tawa dun. Ang saya saya ko nung araw na yun. Tinutulungan ko rin sya magreview review. Maya maya..
Ako: CR lang muna ako ha, wait lang ha?
Nagwiwi lang ako at nagyosi ng mga 5 mins bago pumasok. Pagpasok ko ng kwarto, ang damuha, tulog na agad. halos 5 mins lang ako nawala, tulog na agad. Grabe pala to hehe.
Habang natutulog sya, pinagmasdan ko ang mukha nya. Ang tgal kong nakatingin lang sa mukha nya. Parang anghel lang sya pag natutulog. Di mo akalaing may sungay at buntot din. Maya maya, nagpasya na rin ako matulog. Sana ngaung gabi, mapanaginipan ko sya (hahaha sumosobra na ata emo mga sinusulat ko lolz).
Kinabukasan, exam day. Hinatid ko si Jane sa sakayan ng taxi. Ayaw nya magpahatid dun sa pag eexaman nya, ayaw daw nya ng may iniisip pang ibang tao. Bweno sige. Bahala sya. Pagkaalis nya ay naligo na ko, at natulog na lang ulit. Pagkarating nya ng gabi, ayun todo kwento na naman. Kala mo di nag exam. Ok lang naman daw ung exam, di pa gano kahirap. Biniro ko pa nga na kakasabi nya ng madali, babagsak sya. Tinaasan nya ko ng kilay. Omaygulay, daig pa nya acido sa pagtunaw. Niyaya ko na lang sya kumain sa jolibee para di magalit. Ngaun ko lang sya nakasama ng mahaba haba simula ng nakilala ko sya. Ang iniisip ko lang e para sa kinabukasan. May pasok na ko bukas....
Kinabukasn part two, last day ng exam nya. Nag good bye kami at ginoodluck ko sya. Ako naman dumiretso na ko ng trabaho. Sabi ko sa kanya na hintayin nya ko makauwi para ako na maghatid sa kanya pabalik sa kanila. Pagdating ng tanghali, nagtext sya sa kin..
Jane: Uy... salamat sa pag ampon mo sa kin ha? Nagkita nga pala kami ni Tommy dito sa robinsons. Sa kanya na lang ako papahatid. Salamat ng marami!
Bigla kumulo ung giniginaw sa aircon kong dugo. Matapos ng lahat ng sakripisyong ginawa ko sa kanya, ung isang request ko lang hintayin ako para ihatid sya, binalewala lang nya. Ang sakit kaya sa bunbunan isipin non? Di ko sya nireplayan sa inis... pero sya na rin ang nagtext ulit.
Jane: bat di ka na nagreply? Galit ka ba?
Bat kaya mga babae di nag iisip? Dapat ba ako matuwa sa sinabi nya?
Ako: Kasi naman feeling ko binabalewala mo ako eh... ung mga ginagawa ko ngaun para sa yo. Sabi ko namang hintayin mo na ko at ako na maghahatid. Isang text lang sa yo nyang ex mo..
Ex nya nga pala ung Tommy. How sweet.
Mejo matagal sya sumagot, malamang nag iisip pa ng dahilan.
Jane: E kasi ang sama na rin ng pakiramdam ko, kaya nung nag alok sya umok na ko. Wag mo namang isipin na wala kang halaga sa kin... mali ung iniisip mo. Saka papahatid lang ako... Sa lahat ng dapat ko pahalagahan.. ikaw po un. Sorry kung un ung iniisip mo..
Ok. Apologies accepted. Ganun lang un. Nabola na agad ako.. Di lang ako isat kalahati..... samput kalahating one fourth.... ganun ako katanga hehe. Pero atlis naman nakauwi sya ng maayus, di nga lang sa paraan na gusto ko. Napatingin na lang ako sa langit at nagwikang "Not again" hehe
Saturday, August 9, 2008
Exam day
Posted by Malungkutin at 1:08 PM Saturday, August 9, 2008Labels: Ang Love Story ni Malungkutin Book 3 0 comments
Sunday, July 13, 2008
Ang simbahan ng Quiapo
Posted by Malungkutin at 12:33 AM Sunday, July 13, 2008
Weh... kamusta sa inyong lahat! hehe. Mejo matagal na naman akong di nakapagsulat... as usual, same reasons ulet. Sarap siguro maging tambay ulet... ung tipong patabaing baboy - kain, tulog, kain, tulog.... tuloy ko na lang ulet ang kwento.
Nagulat ako isang araw ng magtext sa ken si Jane.
Jane: Kinakabahan na ko... ilang days na lang at mag eexam na ko... :(
Nakasched nga pala si Jane kumuha ng nursing board exam nung June 1. Di na sya nagreview center kasi daw mahal at dati kasi kumuha na sya nun... di nga lang pinalad pumasa. E di nagreply ako...
Ako: Sus, sipag sipag mo mag aral, sure papasa ka na nyan. Saka may background ka na dun sa exam na un diba? sure na pasado ka na.
Nag antay ako ng 5 oras, pero di na sya nagreply... ang galing no?
Makalipas ang ilang oras pa ulit, mejo nakalimutan ko na sya, bigla ulit sya nag text.
Jane: Samahan mo naman ako hanapin ung pag eexaman ko sa friday...
Napa "huwaaat?" ako. Miyerkules na nung araw na yun, wala na ko oras magleave waaa...
Ako: Titingnan ko ha? baka di na ko payagang magliv eh. Bakit kasi ngaun mo lang sinabi tsk.
Jane: Ay ganun? Sige ok lang, kahit ako na lang...
E ano pa nga ba magagawa ko? Nagdrama na sya, alangan namang mag inarte rin ako. Bat ba kasi andali ko mabola.
Agad ako nagpaalam sa bossing ko para magliv. Sinabi ko na may aatendan akong kasal, abay ako. Gus2 ko na nga lang sanang sabhing ako ikakasal... ikakasal kay Jane hehehe. Pagkabasa ng bossing ko, mejo sumimangot. Di raw pede kasi wala raw akong kapalit. Kelangan daw may sumalo sa sched ko. Napa shit na lang ako... pinilit ko isa isa para saluhin ako, kaso wala talaga. Buti na lang, ung off sa friday, pumayag. Nagtatalon ang puso ko (astig no?) Agad agad ko tinext si Jane...
Ako: Ok na. Kita tayo friday samahan kita.
Wala pang 5 secs...
Jane: Ayus! Yehey!!!!
Pag ok sa kanya... ambilis magreply. Bakit kaya? (Kunot noo)
After ilang days, nagkita na kami. Dun kami nagtagpo sa taft station ng mrt. Kelangan pa namin kasi pumunta sa PRC para makita ung room nya. Napagpasyahan naming mag lrt na lang. Buti sakto, ung dumaang lrt bus eh ung bago, so malamig. So ayun, sumakay na kami at bababa kami ng carriedo. So ayun, kwentuhan kami. Malapit kami sa pinto at magkaharap kami. Tawa lang kami ng tawa. Prang ung eksena ba nung sumakay kami sa bus na walang pakialam sa mga tao. Maya maya, ayan na nagsisimula na magsikisikan. Pagdaan namin sa isang station (limots ko kung saan T_T), biglang pasok ang maraming pasahero. E ako ung malapit sa pinto sa natulak ako papunta kay Jane. Magkadikit ang katawan namin at halos magdikit na rin mukha namin. Nagkatinginan lang kami ni Jane... ung tipong biglang naparalyze kami at walang kumikilos. Tumagal un ng mga 10 secs (Badtrip... 10 seconds ng kaligayahan) at sabay lang kaming umiwas ng tingin. Nakikita ko na mejo naka letter U ung bibig nya, so siguro smile ata tawag dun? Iniisip ko ng mga oras na yun na sana tumirik ung bus para mapatagal ako sa ganung position... Teka pala, nde malaswa ang iniisip ko ha? badtrip kayo.
So ayun nakarating na kami ng Cariedo. Natapos na ang little fantasy ko. Pagbaba namin dun, nagtanungan lang kami ng "Oh san pagkatapos dito?".
Napanyay lang ako. Sige isip ako ng isip. Naalala ko sabi sa ken na kelangan ko pumunta dun sa underpass papuntang quiapo church at sumakay na lang ng jeep. Nagmagaling pa ko eh. Kumanan kami. Pagpunta namin dun aba... bat parang wala akong nakikitang quiapo church? Tinaasan ako ng kilay ni Jane.
Jane: Alam mo pala ha!
Napapunas na lang ako ng pawis. Tanghaling tapat un. Sobrang init.. huhu
So inikot namin hanggang makarating kami ulit sa ilalim ng lrt station. Hehe. Niyaya ko naman sya dun sa kabilang side. Siguro andun ung quiapo church. So lakad na kami. Napansin ko pabagal ng pabagal ang lakad namin at parami ng parami ang tao.
Ako: Ayun na ung simbahan tara!
Sinubukan ko magmadali maglakad pero ang daming tao. Dun lang ako nakakita ng literal na nagtrapik ang mga tao. Wala man lang lilom na madaanan. Si Jane pawis na pawis na rin... Siguro alam nyo na rin na mas lalo na ko. Naalala ko, friday ngaun, quiapo church day. Napa aw na lang ako. Sinuong ko na lang ang kalsada na puno ng mga nagkalat na tao. Nakahawak na sa balikat ko si Jane. Nung nasa gitna na kami ng paglalakad, hinawakan ko ang kamay nya ang dirediretso na ko ng lakad. Masagasaan na ang masasagasaan. Di ko na matiis. Parang literal na piniprito ako. Ngaun ko hinahanap ung malamig na tubig. Parang gus2 ko ng coke. Tapos kakanta ako ng "Ang sarap dito..."
Makalipas ang mga 10 mins siguro, ayun sa awa ng Diyos, nakarating na kami ng underpass... kabadtrip... Si Jane punas na ng punas ng pawis at nakuha pang ipabitbit sa kin ung dala nyan bag. Ako na raw magdala. Kasuya...
So ayun narating na rin namin ung PRC. After ko magpawis ng mga 5 timba, narating na rin. Pinapanood ko sya habang kinukuha ung room nya. Kahit sobrang pawis kami, di sya nakakasawang tingnan. Tumitingin tingin sya at nag ssmile. Lahat ng pagod ko nawawala kapag ginagawa nya yun. So after nya makuha ung room assignment at kung sang skul. Nagdecide kaming umuwi na. Pagdating namin dun sa isang parang mall na maliit na malapit sa PRC, tahimmik kaming umupo lang. Walang kibuan. Bumili lang ako ng 2 mineral water at naupo ulit.
Jane: Pagod ka?
Ano bang klaseng tanong yan? Gusto ko kutusan si Jane kaso wala na kong lakas hay....
Jane: Maraming salamat talaga sa pagsama mo sa kin dito ha? Kahit pano nakakawala ng kaba pag kasama kita.
Di ko na makuhang matuwa kasi nga pagod na ko. Bigla nya ko kinurot
Jane: Kainis naman to. Nilalambing ka na nga jan ayaw pa. Bahala ka jan.
Akmang tatayo na sana sya ng bigla kong hinawakan kamay nya.
Ako: Ok lang ako. Salamat po. Napagod lang ako kasi sobrang init kanina.
Ngumiti lang sya.
Jane: Sabi na eh. Kelangan pa kasi artehan para lang magsalita ka jan. Tara uwi na tayo, mejo gabi na rin eh.
Gus2 ko pa sana sya makasama pero tama sya, gabi na at pareho kaming pagod. May ibang araw pa naman eh. So after that tiring day, ayun hinatid ko na sya sa kanila. Nagkwentuhan pa kami ng kaunti at nagdecide na rin akong umuwi.
Ako: Sige ingats ka lagi dito ha? Gudlak din sa exam mo.
Jane: Opo! Salamat din po sa pagsama sa ken ha? Sobrang appreciated ko po. Dalaw ka ulit bukas ha?
Ngumiti lang ako. Ang pogi ko no? hahaha. Sobrang sulit ang leave ko... kahit na sobrang pagod, kahit papano nagawa kong pangitiin at patawanin si Jane.
Nagulat ako isang araw ng magtext sa ken si Jane.
Jane: Kinakabahan na ko... ilang days na lang at mag eexam na ko... :(
Nakasched nga pala si Jane kumuha ng nursing board exam nung June 1. Di na sya nagreview center kasi daw mahal at dati kasi kumuha na sya nun... di nga lang pinalad pumasa. E di nagreply ako...
Ako: Sus, sipag sipag mo mag aral, sure papasa ka na nyan. Saka may background ka na dun sa exam na un diba? sure na pasado ka na.
Nag antay ako ng 5 oras, pero di na sya nagreply... ang galing no?
Makalipas ang ilang oras pa ulit, mejo nakalimutan ko na sya, bigla ulit sya nag text.
Jane: Samahan mo naman ako hanapin ung pag eexaman ko sa friday...
Napa "huwaaat?" ako. Miyerkules na nung araw na yun, wala na ko oras magleave waaa...
Ako: Titingnan ko ha? baka di na ko payagang magliv eh. Bakit kasi ngaun mo lang sinabi tsk.
Jane: Ay ganun? Sige ok lang, kahit ako na lang...
E ano pa nga ba magagawa ko? Nagdrama na sya, alangan namang mag inarte rin ako. Bat ba kasi andali ko mabola.
Agad ako nagpaalam sa bossing ko para magliv. Sinabi ko na may aatendan akong kasal, abay ako. Gus2 ko na nga lang sanang sabhing ako ikakasal... ikakasal kay Jane hehehe. Pagkabasa ng bossing ko, mejo sumimangot. Di raw pede kasi wala raw akong kapalit. Kelangan daw may sumalo sa sched ko. Napa shit na lang ako... pinilit ko isa isa para saluhin ako, kaso wala talaga. Buti na lang, ung off sa friday, pumayag. Nagtatalon ang puso ko (astig no?) Agad agad ko tinext si Jane...
Ako: Ok na. Kita tayo friday samahan kita.
Wala pang 5 secs...
Jane: Ayus! Yehey!!!!
Pag ok sa kanya... ambilis magreply. Bakit kaya? (Kunot noo)
After ilang days, nagkita na kami. Dun kami nagtagpo sa taft station ng mrt. Kelangan pa namin kasi pumunta sa PRC para makita ung room nya. Napagpasyahan naming mag lrt na lang. Buti sakto, ung dumaang lrt bus eh ung bago, so malamig. So ayun, sumakay na kami at bababa kami ng carriedo. So ayun, kwentuhan kami. Malapit kami sa pinto at magkaharap kami. Tawa lang kami ng tawa. Prang ung eksena ba nung sumakay kami sa bus na walang pakialam sa mga tao. Maya maya, ayan na nagsisimula na magsikisikan. Pagdaan namin sa isang station (limots ko kung saan T_T), biglang pasok ang maraming pasahero. E ako ung malapit sa pinto sa natulak ako papunta kay Jane. Magkadikit ang katawan namin at halos magdikit na rin mukha namin. Nagkatinginan lang kami ni Jane... ung tipong biglang naparalyze kami at walang kumikilos. Tumagal un ng mga 10 secs (Badtrip... 10 seconds ng kaligayahan) at sabay lang kaming umiwas ng tingin. Nakikita ko na mejo naka letter U ung bibig nya, so siguro smile ata tawag dun? Iniisip ko ng mga oras na yun na sana tumirik ung bus para mapatagal ako sa ganung position... Teka pala, nde malaswa ang iniisip ko ha? badtrip kayo.
So ayun nakarating na kami ng Cariedo. Natapos na ang little fantasy ko. Pagbaba namin dun, nagtanungan lang kami ng "Oh san pagkatapos dito?".
Napanyay lang ako. Sige isip ako ng isip. Naalala ko sabi sa ken na kelangan ko pumunta dun sa underpass papuntang quiapo church at sumakay na lang ng jeep. Nagmagaling pa ko eh. Kumanan kami. Pagpunta namin dun aba... bat parang wala akong nakikitang quiapo church? Tinaasan ako ng kilay ni Jane.
Jane: Alam mo pala ha!
Napapunas na lang ako ng pawis. Tanghaling tapat un. Sobrang init.. huhu
So inikot namin hanggang makarating kami ulit sa ilalim ng lrt station. Hehe. Niyaya ko naman sya dun sa kabilang side. Siguro andun ung quiapo church. So lakad na kami. Napansin ko pabagal ng pabagal ang lakad namin at parami ng parami ang tao.
Ako: Ayun na ung simbahan tara!
Sinubukan ko magmadali maglakad pero ang daming tao. Dun lang ako nakakita ng literal na nagtrapik ang mga tao. Wala man lang lilom na madaanan. Si Jane pawis na pawis na rin... Siguro alam nyo na rin na mas lalo na ko. Naalala ko, friday ngaun, quiapo church day. Napa aw na lang ako. Sinuong ko na lang ang kalsada na puno ng mga nagkalat na tao. Nakahawak na sa balikat ko si Jane. Nung nasa gitna na kami ng paglalakad, hinawakan ko ang kamay nya ang dirediretso na ko ng lakad. Masagasaan na ang masasagasaan. Di ko na matiis. Parang literal na piniprito ako. Ngaun ko hinahanap ung malamig na tubig. Parang gus2 ko ng coke. Tapos kakanta ako ng "Ang sarap dito..."
Makalipas ang mga 10 mins siguro, ayun sa awa ng Diyos, nakarating na kami ng underpass... kabadtrip... Si Jane punas na ng punas ng pawis at nakuha pang ipabitbit sa kin ung dala nyan bag. Ako na raw magdala. Kasuya...
So ayun narating na rin namin ung PRC. After ko magpawis ng mga 5 timba, narating na rin. Pinapanood ko sya habang kinukuha ung room nya. Kahit sobrang pawis kami, di sya nakakasawang tingnan. Tumitingin tingin sya at nag ssmile. Lahat ng pagod ko nawawala kapag ginagawa nya yun. So after nya makuha ung room assignment at kung sang skul. Nagdecide kaming umuwi na. Pagdating namin dun sa isang parang mall na maliit na malapit sa PRC, tahimmik kaming umupo lang. Walang kibuan. Bumili lang ako ng 2 mineral water at naupo ulit.
Jane: Pagod ka?
Ano bang klaseng tanong yan? Gusto ko kutusan si Jane kaso wala na kong lakas hay....
Jane: Maraming salamat talaga sa pagsama mo sa kin dito ha? Kahit pano nakakawala ng kaba pag kasama kita.
Di ko na makuhang matuwa kasi nga pagod na ko. Bigla nya ko kinurot
Jane: Kainis naman to. Nilalambing ka na nga jan ayaw pa. Bahala ka jan.
Akmang tatayo na sana sya ng bigla kong hinawakan kamay nya.
Ako: Ok lang ako. Salamat po. Napagod lang ako kasi sobrang init kanina.
Ngumiti lang sya.
Jane: Sabi na eh. Kelangan pa kasi artehan para lang magsalita ka jan. Tara uwi na tayo, mejo gabi na rin eh.
Gus2 ko pa sana sya makasama pero tama sya, gabi na at pareho kaming pagod. May ibang araw pa naman eh. So after that tiring day, ayun hinatid ko na sya sa kanila. Nagkwentuhan pa kami ng kaunti at nagdecide na rin akong umuwi.
Ako: Sige ingats ka lagi dito ha? Gudlak din sa exam mo.
Jane: Opo! Salamat din po sa pagsama sa ken ha? Sobrang appreciated ko po. Dalaw ka ulit bukas ha?
Ngumiti lang ako. Ang pogi ko no? hahaha. Sobrang sulit ang leave ko... kahit na sobrang pagod, kahit papano nagawa kong pangitiin at patawanin si Jane.
Labels: Ang Love Story ni Malungkutin Book 3 2 comments
Sunday, June 22, 2008
Ang pagbisita at ang Angel's Burger
Posted by Malungkutin at 2:03 AM Sunday, June 22, 2008
Wohoo! Ayan tag ulan na. Grabe si bagyong frank, ang lakas ng ulan. Halos maghapon walang charge ang cellphone ko dahil sa bwiset na brown out na yan. Malamang nainis na si Jane dahil nga di ko nareplayan ung text nya. Kakaroon lang ng kuryente, so.... bahala na kung isumpa nya ako oh nde ^^. Tuloy ko na lang story ko about kay Jane...
So after ng bakasyon namin sa province namin, naulit pa ang pagkikita namin. Mas napadalas din ang pagtetext namin. Ung all text na niloload ko nauubos sa isang araw lang. Minsan nga kalahating araw lang eh. Ung inbox ko, puro Jane... Jane... Jane... ang laman. Di ko alam.. parang feel ko isave eh, bakit ba? "Special" sya eh, bakit ba?
Madalas ako pumunta sa kanila ngaun. Halos araw araw nagbabyahe ako ng malayo para lang makasama sya. Masaya kasi kasama si Jane, sya yung tipo ng tao na di nauubusan ng sasabhin. Ung tipo ng tao na di ka bibigyan ng chance para magkwento hehe. Kinokompliment namin ang isat isa - Makwento sya, Handa ako makinig. Ang saya no? Nakatropa ko na rin ung mga kasama nya sa bahay. Lahat sila natutuwa sa ken hehe. Kaya lang ganito lagi entra nya pag ipapakilala ako
Jane: Meet mo si [malungkutin], pinsan ko!
Di ko naman sya pinsang totoo, bat ba un pakilala nya? Parang pinapatay nya na agad ung kung ano mang pag asa meron ako. Strike 1 ako dun.. Lagi nya rin kinukuwento yung tungkol sa ex-boyfriend nya na nasa ibang bansa. Ang kwento nya eh ex, pero ang dating eh cool off lang. So, Strike 2 na ko dun. Bigla bigla na lang din sya magkukuwento nung young looking current bf nya na mejo break sila na mejo inis sya na mejo dedma na sya na mejo ewan ko sa kanila. Akala daw nya kasi un na ung mr right guy for her, kasi after magbreak nila nung bf nyang nasa ibang bansa na, un na ung pumalit. E ang kaso, after naging sila na, parang nawala sya sa priority nung lalake. Sabagay kakainis nga naman un. Pero bat ko sinusulat pa to? Kasi un ang strike 3 ko....
Minsan nagkakuwentuhan kami about sa posibilidad na magkarelasyon kami. Biruan ba.. (Pero di biro para sa ken T____T)
Jane: Di kaya tayo pede maging item? Unang una magkaapelyido tayo
Ako: Iba spelling kaya? Kita mo nga. Check mo nga kung magkapareho nga ba!
Jane: Kahit na! Ganun pa rin un! Saka iba magiging dating nyan pagdating sa mga matatanda.
Kamot lang ako ulo... sabagay, mga matatanda kasi... bat kelangan nila mag isip matanda!
Jane: Isa pa, ayoko na magkaroon ng relasyon na galing sa pagiging magkaibigan. Nasisira lang kasi kaya ayaw ko na.
Ako:Nyek. Nde ba mas magandang dun magsimula kasi makikilala mo na ng lubusan ung tao?
Jane: Ah basta, ayoko!
Para nya kong binabasted ng di naman ako nanliligaw. Ano ba kasalanan ko???
Ako:Ok fine, Watever (sabay sign ng "W" gamit mga daliri). Natawa na lang din sya.
Jane: Alam mo kung ano isa sa mga gusto ko sa yo, napapatawa mo ko. Astig ka talaga pinsan!
Andun na ung moment eh.... bigla nyang dadalihan ng "pinsan" hahaha. Hahahayyy.....T_T
So nagkuwentuhan na lang kami ng nagkuwentuhan. Napatingin sya sa ukay ukay sa tabi ng boarding house nila...
Jane: Ay ang cute nung bag oh... check natin lika!
Bigla nya ko hinila. Muntik pa ko tumaob dun sa kalsada kasi naipit ung paa ko dun sa gutter nila. Kainis. Sabunutan ko na sana eh.
Sa loob, nicheck nya ung bag na nakasabit dun sa display. Tumingin tingin na rin ako nung mga polo dun, baka may matipuhan ako. Maya maya, tinawag na ko ni Jane.
Jane: Ano mas maganda? etong blue or etong pink?
Pinasukat ko pareho sa kanya, e mas bagay sa kanya ang pink, so sabi ko ung PINK.
Jane: Di ko type tong kulay na to eh, mas gus2 ko kasi ung color blue...
Napa what??? na lang ako, tatanungin mo ko kung ano maganda, tapos ngaun blue rin pala kukunin nya. Kalorkey naman sya. Tumingin na lang ako ng mga polo ulet at hinayaan na syang bumili. Pag tinanong pa nya ako, pipitikin ko talaga ilong nya. Nung palabas na kami, napansin ko ung binili nyang bag...
Ako: Bat pink tong binili mo? kala ko ba gus2 mo ung blue?
Jane: E sabi mo mas maganda tong pink eh, so etong pink na lang binili ko
Tumaba naman bigla puso ko dun. Aba my opinion counts pala talga? hehe. Bagay naman talaga sa kanya eh. Nung dumating nga ung isang kasama nya, naiinggit kasi ang cute daw nung bag. Ganun ako kagaling pumili hihihih.
So after that umupo ulit kami. Kwentuhan at kung ano ano pa. Maya maya, napansin ko na may Angel's burger na malapit sa kanila. Niyaya ko syang kumain dun kasi nagugutom na ko.
Jane: Ay ayaw ko nga jan. Parang kakatakot kasi ang story about sa Angel's burger na yan eh...
Ang Angel's Burger nga pala eh ung isang burger stand na bigla na lang nagsulputan sa buong bansa. Isa itong Buy 1 Take 1 burger stand. Di ko alam pano dumami to, pero masarap naman mga burger nila.
Jane: Kasi ganito isipin mo ha? Magkano karne ngaun? Magkano tinapay ngaun? Magkano mga catsup at mayo ngaun? Kung iisipin mo, pano sila kikita kung buy 1 take 1? e ang mura nung burger nila oh? Ano kikitain nila?
Napakamot na lang ulit ako sa ulo ko
Ako: E sa ganun eh, bakit mo pa ba iniisip yang mga ganyan. Mas ok nga yan mura.
Tinaasan ako ng kilay ni Jane. Bigla akong natakot
Jane: Kase may mga kasamang karton yan! kaya mura yan may kasamang karton mga patty nyan!!!
Nagulat naman ako sa sinabi nun. Nyek? Pede ba un? Pero dahil sa sobrang seryoso ng mukha nya, napaniwala naman ako bigla
Ako: Talaga? Nyay, e madalas ako kumain sa ganyan dati. Naku puro karton na chan ko.
Nagulat ulit ako ng bigla syang tumawa ng malakas.
Jane: Hehehe. Joke lang. Naisip lang namin yun na baka un ang dahilan at kung bakit mura tinda nila
Natahimik na lang ako habang tawa pa rin sya ng tawa. Gus2 ko sya pitikin sa ilong at tusukin ang mata. Parang nung hinatid ko sya one time. Nagbibiruan kami sa bus ng tumawa sya ng malakas. Tinginan mga tao, tapos bigla akong kinurot. Empre napasigaw rin ako kase masakit. Mas napahiya ako kasi sumigaw ako.... Natahimik na lang ako habang nakatingin sa kanya. Ang bruha tinatawanan pa ko habang ako eh natutunaw na sa kahihiyan tsk....
So ayun, after 3 hours ng pagtambay sa kanila, naisipan ko nang umuwi. Kapagod din ung araw araw kong pagpunta sa kanila hehe. Habang paalis ako, nakangiti pa rin sya sa kin habang nagbabye. Pano ka ba naman di maiinlab sa ganung tao? Habang naglalakad ako, tinawag nya ako at sumigaw "Maraming salamat sa lahat ha? Natutuwa naman ako kasi nakilala kita! Ingat ka PINSAN!!!!!'
Ang hilig nya manira ng moment talaga no? Pero ok lang. Nagwave na lang din ako at umuwi na. Siguro, balang araw makikita nya rin na ok rin naman kung maging kami hehehe.
So after ng bakasyon namin sa province namin, naulit pa ang pagkikita namin. Mas napadalas din ang pagtetext namin. Ung all text na niloload ko nauubos sa isang araw lang. Minsan nga kalahating araw lang eh. Ung inbox ko, puro Jane... Jane... Jane... ang laman. Di ko alam.. parang feel ko isave eh, bakit ba? "Special" sya eh, bakit ba?
Madalas ako pumunta sa kanila ngaun. Halos araw araw nagbabyahe ako ng malayo para lang makasama sya. Masaya kasi kasama si Jane, sya yung tipo ng tao na di nauubusan ng sasabhin. Ung tipo ng tao na di ka bibigyan ng chance para magkwento hehe. Kinokompliment namin ang isat isa - Makwento sya, Handa ako makinig. Ang saya no? Nakatropa ko na rin ung mga kasama nya sa bahay. Lahat sila natutuwa sa ken hehe. Kaya lang ganito lagi entra nya pag ipapakilala ako
Jane: Meet mo si [malungkutin], pinsan ko!
Di ko naman sya pinsang totoo, bat ba un pakilala nya? Parang pinapatay nya na agad ung kung ano mang pag asa meron ako. Strike 1 ako dun.. Lagi nya rin kinukuwento yung tungkol sa ex-boyfriend nya na nasa ibang bansa. Ang kwento nya eh ex, pero ang dating eh cool off lang. So, Strike 2 na ko dun. Bigla bigla na lang din sya magkukuwento nung young looking current bf nya na mejo break sila na mejo inis sya na mejo dedma na sya na mejo ewan ko sa kanila. Akala daw nya kasi un na ung mr right guy for her, kasi after magbreak nila nung bf nyang nasa ibang bansa na, un na ung pumalit. E ang kaso, after naging sila na, parang nawala sya sa priority nung lalake. Sabagay kakainis nga naman un. Pero bat ko sinusulat pa to? Kasi un ang strike 3 ko....
Minsan nagkakuwentuhan kami about sa posibilidad na magkarelasyon kami. Biruan ba.. (Pero di biro para sa ken T____T)
Jane: Di kaya tayo pede maging item? Unang una magkaapelyido tayo
Ako: Iba spelling kaya? Kita mo nga. Check mo nga kung magkapareho nga ba!
Jane: Kahit na! Ganun pa rin un! Saka iba magiging dating nyan pagdating sa mga matatanda.
Kamot lang ako ulo... sabagay, mga matatanda kasi... bat kelangan nila mag isip matanda!
Jane: Isa pa, ayoko na magkaroon ng relasyon na galing sa pagiging magkaibigan. Nasisira lang kasi kaya ayaw ko na.
Ako:Nyek. Nde ba mas magandang dun magsimula kasi makikilala mo na ng lubusan ung tao?
Jane: Ah basta, ayoko!
Para nya kong binabasted ng di naman ako nanliligaw. Ano ba kasalanan ko???
Ako:Ok fine, Watever (sabay sign ng "W" gamit mga daliri). Natawa na lang din sya.
Jane: Alam mo kung ano isa sa mga gusto ko sa yo, napapatawa mo ko. Astig ka talaga pinsan!
Andun na ung moment eh.... bigla nyang dadalihan ng "pinsan" hahaha. Hahahayyy.....T_T
So nagkuwentuhan na lang kami ng nagkuwentuhan. Napatingin sya sa ukay ukay sa tabi ng boarding house nila...
Jane: Ay ang cute nung bag oh... check natin lika!
Bigla nya ko hinila. Muntik pa ko tumaob dun sa kalsada kasi naipit ung paa ko dun sa gutter nila. Kainis. Sabunutan ko na sana eh.
Sa loob, nicheck nya ung bag na nakasabit dun sa display. Tumingin tingin na rin ako nung mga polo dun, baka may matipuhan ako. Maya maya, tinawag na ko ni Jane.
Jane: Ano mas maganda? etong blue or etong pink?
Pinasukat ko pareho sa kanya, e mas bagay sa kanya ang pink, so sabi ko ung PINK.
Jane: Di ko type tong kulay na to eh, mas gus2 ko kasi ung color blue...
Napa what??? na lang ako, tatanungin mo ko kung ano maganda, tapos ngaun blue rin pala kukunin nya. Kalorkey naman sya. Tumingin na lang ako ng mga polo ulet at hinayaan na syang bumili. Pag tinanong pa nya ako, pipitikin ko talaga ilong nya. Nung palabas na kami, napansin ko ung binili nyang bag...
Ako: Bat pink tong binili mo? kala ko ba gus2 mo ung blue?
Jane: E sabi mo mas maganda tong pink eh, so etong pink na lang binili ko
Tumaba naman bigla puso ko dun. Aba my opinion counts pala talga? hehe. Bagay naman talaga sa kanya eh. Nung dumating nga ung isang kasama nya, naiinggit kasi ang cute daw nung bag. Ganun ako kagaling pumili hihihih.
So after that umupo ulit kami. Kwentuhan at kung ano ano pa. Maya maya, napansin ko na may Angel's burger na malapit sa kanila. Niyaya ko syang kumain dun kasi nagugutom na ko.
Jane: Ay ayaw ko nga jan. Parang kakatakot kasi ang story about sa Angel's burger na yan eh...
Ang Angel's Burger nga pala eh ung isang burger stand na bigla na lang nagsulputan sa buong bansa. Isa itong Buy 1 Take 1 burger stand. Di ko alam pano dumami to, pero masarap naman mga burger nila.
Jane: Kasi ganito isipin mo ha? Magkano karne ngaun? Magkano tinapay ngaun? Magkano mga catsup at mayo ngaun? Kung iisipin mo, pano sila kikita kung buy 1 take 1? e ang mura nung burger nila oh? Ano kikitain nila?
Napakamot na lang ulit ako sa ulo ko
Ako: E sa ganun eh, bakit mo pa ba iniisip yang mga ganyan. Mas ok nga yan mura.
Tinaasan ako ng kilay ni Jane. Bigla akong natakot
Jane: Kase may mga kasamang karton yan! kaya mura yan may kasamang karton mga patty nyan!!!
Nagulat naman ako sa sinabi nun. Nyek? Pede ba un? Pero dahil sa sobrang seryoso ng mukha nya, napaniwala naman ako bigla
Ako: Talaga? Nyay, e madalas ako kumain sa ganyan dati. Naku puro karton na chan ko.
Nagulat ulit ako ng bigla syang tumawa ng malakas.
Jane: Hehehe. Joke lang. Naisip lang namin yun na baka un ang dahilan at kung bakit mura tinda nila
Natahimik na lang ako habang tawa pa rin sya ng tawa. Gus2 ko sya pitikin sa ilong at tusukin ang mata. Parang nung hinatid ko sya one time. Nagbibiruan kami sa bus ng tumawa sya ng malakas. Tinginan mga tao, tapos bigla akong kinurot. Empre napasigaw rin ako kase masakit. Mas napahiya ako kasi sumigaw ako.... Natahimik na lang ako habang nakatingin sa kanya. Ang bruha tinatawanan pa ko habang ako eh natutunaw na sa kahihiyan tsk....
So ayun, after 3 hours ng pagtambay sa kanila, naisipan ko nang umuwi. Kapagod din ung araw araw kong pagpunta sa kanila hehe. Habang paalis ako, nakangiti pa rin sya sa kin habang nagbabye. Pano ka ba naman di maiinlab sa ganung tao? Habang naglalakad ako, tinawag nya ako at sumigaw "Maraming salamat sa lahat ha? Natutuwa naman ako kasi nakilala kita! Ingat ka PINSAN!!!!!'
Ang hilig nya manira ng moment talaga no? Pero ok lang. Nagwave na lang din ako at umuwi na. Siguro, balang araw makikita nya rin na ok rin naman kung maging kami hehehe.
Labels: Ang Love Story ni Malungkutin Book 3 0 comments
Sunday, June 1, 2008
Kumplikasyon sa pagtatapat ng pag ibig
Posted by Malungkutin at 1:50 AM Sunday, June 1, 2008
Pano mo masasabi sa isang tao na mahal mo sya? Marahil sa iba nga e napakadali neto, ngunit pano kung ang pagmamahal na iyon ay mas kumplikado pa sa isang rubix cube? Ito ang ilang halimbawa na maaaring maging kumplikasyon sa pag-ibig:
1. Mahal mo sya pero may mahal syang iba
Oh diba? Ansaket no? E sa dinami dami ba naman ng tao na nakakakiskisan mo ng siko eh sya pa ang napili mo. E ano magagawa mo kung di ka gusto nung tao na yun? "Move on" ang sabi nila... E PANO KA MAKAKAMOVE ON KUNG WALA NAMAN DAPAT IPAGMOVE ON? Di man lang kayo nagbreak, di man lang kayo nagkarelasyon. Basted in an instant ka lang! Sus. Kung di mo kayang kalimutan ang nararamdaman mo, pede bang maglason ka na lang?
2. Ang "Kapatid lang tingin ko sa yo" Lines
Pano mo nga naman masasabi ang nararamdaman mo kung sa tuwing magkikita kayo eh laging ang maririnig mo eh "kamusta bunsoy?" o "Cute ng little brother ko" etc. etc.... etchapwera ka na! Dalawa lang naman pede mong gawin jan eh. It's either suklian mo ang "sisterly" love nya o kaya maglason ka na lang.
3. May ex syang lagpas 5 years ang pinagsamahan
Aminin man natin o nde, di basta basta nawawala or nakakamove on yang mga taong nasa ganyang situasyon. Hello? 5 years kaya un? 5 taon kayong mukha nyo lagi ang nakikita nyo. Di maiiwasang makumpara ka sa ex nya. Mahirap pa nyan eh kung may chance pang magkabalikan. Ung mga tipong cool off muna, or break-breakan lang... Sasabihin mo pa rin ba? Handa ka pa rin bang sumugal kahit ang chance mo lang eh .00001%? La ka laban sa relasyong pinagtibay na ng panahon. Para ka nga lang singaw sa buhay nya. Either itago mo na lang nararamdaman mo or magbigti ka na (Overused na kasi ung lason)
4. Ang mga "Friends lang tingin ko sa yo" lines
Parang showbiz.... "friends lang kami". Parang ikaw si macho gwapitong artista na nanliligaw kay super gandang artista pero paginterview sa babae ang sagot nya lang ay "We're just friends". Pano nga ba ang gagawin mo kung sa tuwing magkikita or magkasama kayo, laging bukambibig nya eh "ayokong mainlab sa tropa" o di kaya "Di tayo talo"? Magkakaroon ka pa ba ng lakas ng loob para magtapat? Dito mo titimbangin ung tropa o panliligaw? Kahit ano man maging desisyon mo, pareho ka lang din naman masasaktan. So ano ngaun ang gagawin mo? Oo! Tama! Maglaslas ka na.
5. Pagbibigay ng mga senyales ng pag-ayaw sa yo
Bakit ba sa tuwing magkasama kayo eh laging "di tayo pede" o di kaya eh "Magkamukha tayo kaya di tayo pede" ang bukambibig nya? May occasional ding pagbanggit sa mga nanliligaw sa kanya o kaya sa mga past lablayp nya? So ano na ngaun ang plano mo? Wala ka pa nga sinasabi, binabasted ka na. Wala pa nga ung matatamis na tingin, basted ka na. Siguro naman alam mo na ung gagawin mo. Kung di pa, read mo ung dapat mong gawin sa number 1-4.
6. Masyado lang syang malambing
Aminin na natin, may mga tao talagang super maglambing at sobrang makahawak sa taong feeling nila e komportable sila. Sa totoo lang, ito ang pinakamahirap na situation... Minsan kasi na mimisinterpret natin ung pagiging super sweet at sobrang malambing nila. Makikita mo na lang na aba, sa lahat ng tao ganun sila, kahit sa alaga nyang aso eh ganun na lang nya lambingin. Magagawa mo pa rin bang magtapat? Syempre maiisip mo "Pano kung mali ako at bigla na lang sya mawala pagkatapos kong magtapat"? Ang hirap no? Kaya mag esep-esep kang mabuti.
Pero sa totoo lang, di mo naman talaga kelangang basahin lahat ng sinulat ko eh. Kung mahal mo ung tao, ipaglaban mo (di bagay kay malungkutin no? haha). Kahit makuha lahat ng sinasabi kong kumplikasyon (yun bang mga tipon 5 in 1) sa taong mahal mo, go lang! At least nasabi mo na nagmahal ka. Wala namang mawawala diba? Kesa naman sa huli e mapuno ka ng "what ifs" diba?....
Pero kung di mo talaga kaya, Iumpog mo na lang ulo mo sa pader. Yung tipong lalabas ung utak...Luluwa ung mata...
1. Mahal mo sya pero may mahal syang iba
Oh diba? Ansaket no? E sa dinami dami ba naman ng tao na nakakakiskisan mo ng siko eh sya pa ang napili mo. E ano magagawa mo kung di ka gusto nung tao na yun? "Move on" ang sabi nila... E PANO KA MAKAKAMOVE ON KUNG WALA NAMAN DAPAT IPAGMOVE ON? Di man lang kayo nagbreak, di man lang kayo nagkarelasyon. Basted in an instant ka lang! Sus. Kung di mo kayang kalimutan ang nararamdaman mo, pede bang maglason ka na lang?
2. Ang "Kapatid lang tingin ko sa yo" Lines
Pano mo nga naman masasabi ang nararamdaman mo kung sa tuwing magkikita kayo eh laging ang maririnig mo eh "kamusta bunsoy?" o "Cute ng little brother ko" etc. etc.... etchapwera ka na! Dalawa lang naman pede mong gawin jan eh. It's either suklian mo ang "sisterly" love nya o kaya maglason ka na lang.
3. May ex syang lagpas 5 years ang pinagsamahan
Aminin man natin o nde, di basta basta nawawala or nakakamove on yang mga taong nasa ganyang situasyon. Hello? 5 years kaya un? 5 taon kayong mukha nyo lagi ang nakikita nyo. Di maiiwasang makumpara ka sa ex nya. Mahirap pa nyan eh kung may chance pang magkabalikan. Ung mga tipong cool off muna, or break-breakan lang... Sasabihin mo pa rin ba? Handa ka pa rin bang sumugal kahit ang chance mo lang eh .00001%? La ka laban sa relasyong pinagtibay na ng panahon. Para ka nga lang singaw sa buhay nya. Either itago mo na lang nararamdaman mo or magbigti ka na (Overused na kasi ung lason)
4. Ang mga "Friends lang tingin ko sa yo" lines
Parang showbiz.... "friends lang kami". Parang ikaw si macho gwapitong artista na nanliligaw kay super gandang artista pero paginterview sa babae ang sagot nya lang ay "We're just friends". Pano nga ba ang gagawin mo kung sa tuwing magkikita or magkasama kayo, laging bukambibig nya eh "ayokong mainlab sa tropa" o di kaya "Di tayo talo"? Magkakaroon ka pa ba ng lakas ng loob para magtapat? Dito mo titimbangin ung tropa o panliligaw? Kahit ano man maging desisyon mo, pareho ka lang din naman masasaktan. So ano ngaun ang gagawin mo? Oo! Tama! Maglaslas ka na.
5. Pagbibigay ng mga senyales ng pag-ayaw sa yo
Bakit ba sa tuwing magkasama kayo eh laging "di tayo pede" o di kaya eh "Magkamukha tayo kaya di tayo pede" ang bukambibig nya? May occasional ding pagbanggit sa mga nanliligaw sa kanya o kaya sa mga past lablayp nya? So ano na ngaun ang plano mo? Wala ka pa nga sinasabi, binabasted ka na. Wala pa nga ung matatamis na tingin, basted ka na. Siguro naman alam mo na ung gagawin mo. Kung di pa, read mo ung dapat mong gawin sa number 1-4.
6. Masyado lang syang malambing
Aminin na natin, may mga tao talagang super maglambing at sobrang makahawak sa taong feeling nila e komportable sila. Sa totoo lang, ito ang pinakamahirap na situation... Minsan kasi na mimisinterpret natin ung pagiging super sweet at sobrang malambing nila. Makikita mo na lang na aba, sa lahat ng tao ganun sila, kahit sa alaga nyang aso eh ganun na lang nya lambingin. Magagawa mo pa rin bang magtapat? Syempre maiisip mo "Pano kung mali ako at bigla na lang sya mawala pagkatapos kong magtapat"? Ang hirap no? Kaya mag esep-esep kang mabuti.
Pero sa totoo lang, di mo naman talaga kelangang basahin lahat ng sinulat ko eh. Kung mahal mo ung tao, ipaglaban mo (di bagay kay malungkutin no? haha). Kahit makuha lahat ng sinasabi kong kumplikasyon (yun bang mga tipon 5 in 1) sa taong mahal mo, go lang! At least nasabi mo na nagmahal ka. Wala namang mawawala diba? Kesa naman sa huli e mapuno ka ng "what ifs" diba?....
Pero kung di mo talaga kaya, Iumpog mo na lang ulo mo sa pader. Yung tipong lalabas ung utak...Luluwa ung mata...
Labels: Kwentong Kanto 0 comments
Friday, May 16, 2008
Ang weekends kasama si Jane (Part 2)
Posted by Malungkutin at 1:26 AM Friday, May 16, 2008
Ayan, nagkaloko loko ung widgets ko, tinatamad na ko ayusin... kung sino man makakatulong sa kin kung pano icategorize ung every topic, libre ko kayo. Gus2 ko kasi isunod sunod ung mga entries ko kasi, duh, magkakasunod sila. Ung mga old entries ko kasi di na nababasa, kaya di masundan ung ka emohan ko hayyyyy. Eniweyz, eto na ung karugtong nung weekends kasama si Jane. Ubrang tagal na no? hehehe.
Natuloy na kami papuntang tagaytay. Excited na ko. Ang nagdrive nung revo namin e ung pinsan ko. Nanay ko kasi wala tiwala sa ken, so ayun backseat ako. Katabi ko si Jane, tapos katabi ni Jane ung isa kong pinsan. Dinaanan namin ung isa naming pinsan. Yung bahay nung pinsan ko eh mejo sa loob na ng gubat. Kita ko na mejo di mapakali si Jane
Ako: Ayus ka lang?
Jane: Ok lang. Bat dito tayo dumaan? Kakatakot naman dito
Tinawanan ko lang sya. E kasi madilim dun at walang ilaw mga daan. Tapos di pa sementado ung daan. Bigla nya kong kinurot ng pinong pino
Ako: Arayyyyyy
Nagtinginan mga pinsan ko sa ken. Tapos nagtawanan. Hanggang sa mga kamag anak ko, tinatapakan pa rin nila pagkatao ko. Tadhana ko na nga ata un
Ako: E dadaanan pa natin ung isa naming pinsan eh. Magtiis ka sa dilim
Tinaasan ako ng kilay ni Jane. Nabanggit ko na ba na isa sya sa may pinakamataray na mukha na nakita ko.
Buknoy: Tamang tama, pede na natin ihulog yang si Jane d2 sa madilim na lugar na to
Tawanan sila. Di ako makatawa. Pisil pisil ni Jane ung braso ko. Baka pag tumawa ako, biglang pilipitin yung braso ko.
So ilang minuto pa nakalipas, nakarating na kami sa bahay ng pinsan ko. So ayun chika dun chika d2. Maya maya may naamoy akong mejo sibuyas
Ako: Ano ung amoy sibuyas?
Biglang tumawa ung sinundo naming pinsan.
Lita: E kasi naghihiwa ako ng sibuyas kanina eh, tagal mawala nung amoy hehe
Nagrolling eyes na lang ako sabay tawa hehe.
After mga 30 mins nakarating na rin kami sa Tagaytay. Wow ang lamig. Inalalayan ko si Jane at sabay kami naglakad papuntang Angelino's Pizza. Kakain muna kami.
Grabe ang lamig sa Tagaytay nung gabi. Yung pawis ko na pilit ng pilit lumabas eh ayaw nang magpakita. Ganun kalamig sa Tagaytay. Si Jane, kulang na lang yakapin ako sa sobrang lamig. Ulitin ko? muntik na nya ako yakapin! lol. Tuwing lilingon ako sa kanya, lagi syang nakatingin. E ako makikipagtitigan din, pero biglang iilag din hehehe. Nakipagkwentuhan na lang ako sa iba kong pinsan habang sya eh nakikipagkwentuhan din sa iba kong pinsan.
Maya maya, umorder na kami. Simpleng kain lang, since kakakain lang namin. Pagtingin ko kay Jane, Kita mo na ginaw na ginaw ang loka. Sa awa ko, pinilit kong kunin ung jacket ng utol ko (uu nga pala kasama nga pala ung isa kong utol LOL) at binigay ito kay Jane. Tuwang tuwa ang bata at nakipagkwentuhan na sa ibang kong pinsan. Ganun lang un. Walang ty. Tsk.
Pagkalipas ng ilang minuto dumating na ung pagkain. Paglapag pa lang, kuha na kami agad. Galit galit muna. Parang di magkakakilala. Random akong hahaplusin ni Jane para iparamdam ang malamig nyang kamay. Badtrip, nadedevelop ung incest love ko HAHAHAHA. Nagkayayaan na rin kaming uminom dun. Nakatig 2 bottles lang kami. Mahal mahal ng beer d2 eh. Habang umiinom, napatingin ako sa kanya. Ang ganda nyang tingnan. Pag tumawa sya, pag nagsasalita sya... lahat maganda sa kanya. Magaling rin sya makisama kasi nakakwentuhan nya agad ng mahaba ung mga taong ngaun nya lang nakilala. Kasi naman... bakit kelangang maging magkamag anak kami...
Pagkatapos naming kumain ay dumaan kami sa starbucks para mag take out ng coffee. Gabi na rin kasi eh. Naisip naming sa bahay ng pinsan ko na lang kami mag inom. Nagdrive na kami pauwi and after 3o mins, nasa min na kami. Ang tagal pa namin nakainom dahil wala nang tindahang bukas ng ganung oras. Alam nyo naman sa mga probinsya, mga takot sa aswang ayaw magpagabi. Nangatok pa kami ng tindahan para lang makabili. Tsk. So ayun, after almost 1 hour, natuloy na rin kami uminom. Para ngang mg awala nang gana kasi lahat antok na. Kahit si Jane kita ko na inaantok na eh. So may nag shot nang isa. Maya maya, bigla silang nagtawanan. Tawa ng tawa ung 3 pinsan ko. Tawa rin naman kami. Pero di ko alam pinagtatawanan nila waaaaa. Hanggang sa matapos ung iniinom namin, tawa sila ng tawa. Kala mo mga nakatyongke ang mga loko tsk. So mga 3am, nagpasya na kami umuwi. Si jane sa min matutulog. Habang naglakad kami sabi ni Jane...
Jane: Bat ganito mag inom senyo, walang taga shot.
Abah. Nakuha pang mampula. Sabagay di na namin naisipang may tanggero nga dahil sa lokolkong 3 na tawa ng tawa. Nangyari kasi , kanyahang tagay, kanyahang inom.
Pagdating namin sa bahay, binigyan sya ni Nanay ng kumot at unan. Dun sya matutulog sa bakanteng kwarto.
Jane: Magtotooth brush lang ako ha?
Umoo lang ako at naupo muna sa sala. Almost 15 mins na nakakalipas di pa rin lumalabas sa banyo. 5 beses ba sya magtoothbrush??? Waaa.... Sa tagal nya lumabas e nakatulog na pala ako sa sala. Nagulat na lang ako ng ginigising ako ng kapatid ko. Pagtingin ko sa maybandang kwarto, nakatayo lang dun si Jane at tinitingnan ako. Lumapit muna ako sa kanya para mag goodnight. Habang nag gogoodnyt ako, binigyan nya ako ng isang sobrang tamis na smile. Iyon ang isa sa pinakamagandang nakita ko sa buong buhay ko.
Jane: Good night. Kakatapos lang magnovena habang natutulog ka. Gising ka maaga ha sisimba pa tayo.
Di na ko nakapagsalita. Parang na starstruck ako sa nakita ko. Habang papasok na ko sa kwarto ko ay nakangiti pa rin si Jane sa kin... Sabi ko na nga ba eh. Tinitigan mo ko, ayan naiinlove na ko sa yo! Tsk. Badterp naman.......
Pero kung sabagay, sa sobrang layo nming magkamag anak, naiba na spelling ng surname namin. So.... PWEDE siguro hahaha. Pero di ko muna iniisip un. Ang mahalaga naging masaya si Jane sa pagbisita nya sa min. Naisip ko... Simula pa lang to ng mahaba habang pag uusap namin
Natuloy na kami papuntang tagaytay. Excited na ko. Ang nagdrive nung revo namin e ung pinsan ko. Nanay ko kasi wala tiwala sa ken, so ayun backseat ako. Katabi ko si Jane, tapos katabi ni Jane ung isa kong pinsan. Dinaanan namin ung isa naming pinsan. Yung bahay nung pinsan ko eh mejo sa loob na ng gubat. Kita ko na mejo di mapakali si Jane
Ako: Ayus ka lang?
Jane: Ok lang. Bat dito tayo dumaan? Kakatakot naman dito
Tinawanan ko lang sya. E kasi madilim dun at walang ilaw mga daan. Tapos di pa sementado ung daan. Bigla nya kong kinurot ng pinong pino
Ako: Arayyyyyy
Nagtinginan mga pinsan ko sa ken. Tapos nagtawanan. Hanggang sa mga kamag anak ko, tinatapakan pa rin nila pagkatao ko. Tadhana ko na nga ata un
Ako: E dadaanan pa natin ung isa naming pinsan eh. Magtiis ka sa dilim
Tinaasan ako ng kilay ni Jane. Nabanggit ko na ba na isa sya sa may pinakamataray na mukha na nakita ko.
Buknoy: Tamang tama, pede na natin ihulog yang si Jane d2 sa madilim na lugar na to
Tawanan sila. Di ako makatawa. Pisil pisil ni Jane ung braso ko. Baka pag tumawa ako, biglang pilipitin yung braso ko.
So ilang minuto pa nakalipas, nakarating na kami sa bahay ng pinsan ko. So ayun chika dun chika d2. Maya maya may naamoy akong mejo sibuyas
Ako: Ano ung amoy sibuyas?
Biglang tumawa ung sinundo naming pinsan.
Lita: E kasi naghihiwa ako ng sibuyas kanina eh, tagal mawala nung amoy hehe
Nagrolling eyes na lang ako sabay tawa hehe.
After mga 30 mins nakarating na rin kami sa Tagaytay. Wow ang lamig. Inalalayan ko si Jane at sabay kami naglakad papuntang Angelino's Pizza. Kakain muna kami.
Grabe ang lamig sa Tagaytay nung gabi. Yung pawis ko na pilit ng pilit lumabas eh ayaw nang magpakita. Ganun kalamig sa Tagaytay. Si Jane, kulang na lang yakapin ako sa sobrang lamig. Ulitin ko? muntik na nya ako yakapin! lol. Tuwing lilingon ako sa kanya, lagi syang nakatingin. E ako makikipagtitigan din, pero biglang iilag din hehehe. Nakipagkwentuhan na lang ako sa iba kong pinsan habang sya eh nakikipagkwentuhan din sa iba kong pinsan.
Maya maya, umorder na kami. Simpleng kain lang, since kakakain lang namin. Pagtingin ko kay Jane, Kita mo na ginaw na ginaw ang loka. Sa awa ko, pinilit kong kunin ung jacket ng utol ko (uu nga pala kasama nga pala ung isa kong utol LOL) at binigay ito kay Jane. Tuwang tuwa ang bata at nakipagkwentuhan na sa ibang kong pinsan. Ganun lang un. Walang ty. Tsk.
Pagkalipas ng ilang minuto dumating na ung pagkain. Paglapag pa lang, kuha na kami agad. Galit galit muna. Parang di magkakakilala. Random akong hahaplusin ni Jane para iparamdam ang malamig nyang kamay. Badtrip, nadedevelop ung incest love ko HAHAHAHA. Nagkayayaan na rin kaming uminom dun. Nakatig 2 bottles lang kami. Mahal mahal ng beer d2 eh. Habang umiinom, napatingin ako sa kanya. Ang ganda nyang tingnan. Pag tumawa sya, pag nagsasalita sya... lahat maganda sa kanya. Magaling rin sya makisama kasi nakakwentuhan nya agad ng mahaba ung mga taong ngaun nya lang nakilala. Kasi naman... bakit kelangang maging magkamag anak kami...
Pagkatapos naming kumain ay dumaan kami sa starbucks para mag take out ng coffee. Gabi na rin kasi eh. Naisip naming sa bahay ng pinsan ko na lang kami mag inom. Nagdrive na kami pauwi and after 3o mins, nasa min na kami. Ang tagal pa namin nakainom dahil wala nang tindahang bukas ng ganung oras. Alam nyo naman sa mga probinsya, mga takot sa aswang ayaw magpagabi. Nangatok pa kami ng tindahan para lang makabili. Tsk. So ayun, after almost 1 hour, natuloy na rin kami uminom. Para ngang mg awala nang gana kasi lahat antok na. Kahit si Jane kita ko na inaantok na eh. So may nag shot nang isa. Maya maya, bigla silang nagtawanan. Tawa ng tawa ung 3 pinsan ko. Tawa rin naman kami. Pero di ko alam pinagtatawanan nila waaaaa. Hanggang sa matapos ung iniinom namin, tawa sila ng tawa. Kala mo mga nakatyongke ang mga loko tsk. So mga 3am, nagpasya na kami umuwi. Si jane sa min matutulog. Habang naglakad kami sabi ni Jane...
Jane: Bat ganito mag inom senyo, walang taga shot.
Abah. Nakuha pang mampula. Sabagay di na namin naisipang may tanggero nga dahil sa lokolkong 3 na tawa ng tawa. Nangyari kasi , kanyahang tagay, kanyahang inom.
Pagdating namin sa bahay, binigyan sya ni Nanay ng kumot at unan. Dun sya matutulog sa bakanteng kwarto.
Jane: Magtotooth brush lang ako ha?
Umoo lang ako at naupo muna sa sala. Almost 15 mins na nakakalipas di pa rin lumalabas sa banyo. 5 beses ba sya magtoothbrush??? Waaa.... Sa tagal nya lumabas e nakatulog na pala ako sa sala. Nagulat na lang ako ng ginigising ako ng kapatid ko. Pagtingin ko sa maybandang kwarto, nakatayo lang dun si Jane at tinitingnan ako. Lumapit muna ako sa kanya para mag goodnight. Habang nag gogoodnyt ako, binigyan nya ako ng isang sobrang tamis na smile. Iyon ang isa sa pinakamagandang nakita ko sa buong buhay ko.
Jane: Good night. Kakatapos lang magnovena habang natutulog ka. Gising ka maaga ha sisimba pa tayo.
Di na ko nakapagsalita. Parang na starstruck ako sa nakita ko. Habang papasok na ko sa kwarto ko ay nakangiti pa rin si Jane sa kin... Sabi ko na nga ba eh. Tinitigan mo ko, ayan naiinlove na ko sa yo! Tsk. Badterp naman.......
Pero kung sabagay, sa sobrang layo nming magkamag anak, naiba na spelling ng surname namin. So.... PWEDE siguro hahaha. Pero di ko muna iniisip un. Ang mahalaga naging masaya si Jane sa pagbisita nya sa min. Naisip ko... Simula pa lang to ng mahaba habang pag uusap namin
Labels: Ang Love Story ni Malungkutin Book 3 0 comments
Monday, April 28, 2008
Ang weekends kasama si Jane (Part 1)
Posted by Malungkutin at 4:18 PM Monday, April 28, 2008
Whew... ang init. Sa sobrang init pede na mag swimming mga bacteria sa kilikili ko. Ano bang klase init to. Mas matagal na ko sa opisina kesa sa labas dahil sa sobrang init. Yung mga koreano nga d2, kala masyado ako masipag kasi di ako agad umuuwi eh. Ang di nila alam, di ko lang matiis sa labas kaya and2 lang ako. Yung isa nga tinatapik tapik pa ko sa ulo, nakasmile at nagsasalita ng di ko maintindhang salita. Duh? YFC ka ba? Yuck Feeling Close ka ba??? Hay....
Netong sabado lang pauwi ako ng probinsya namin. Almost 1 month na ko di umuuwi sa min. Ano na kayang bago dun? Naalala ko last time na umuwi ako, bagong pintura ung house namin. Nagulat ako kasi sobrang tingkad nung kulay at masakit sa mata. Sabi ko sa nanay ko "Bat naman ganitong kulay ang kinulay nu sa bahay?" Sabi naman ni nanay "E bakit ba? anong pakialam mo? Di ka naman tagarito" TOINKS hehehe. Napa "oo nga" na lang ako. Astig ermats ko no? Pero labs na labs ko yan hehe.
Habang nag eempake ako ng gamit, biglang may nagtext sa kin. Hmmm... Jane?
Jane: Pauwi ka ba ngaun? Wag ka na lang umuwi. Kita na lang tayo.
Si Jane nga pala eh ung uber duper sobrang layo kong kamag anak. Sa sobrang layo, naiba na spelling ng apelyido namin. Tatay ko kasi ang hilig gumawa ng mga family tree, kalain mong mahanap pa ung mga kamag anak na ganun na kalayo hehe.
Ako: Sumama ka na lang sa kin. Punta tayo sa probinsya ko para makilala mo mga kamag anak natin.
After 20 secs...
Jane: Di ba nakakahiya?
In fairness, sa lahat ng mga nakatext ko, isa sya sa pinakamabilis magreply...
Ako: Sus, di naman uso sa yo ang hiya eh hehehe.
After 10 secs...
Jane: Tse!
Para paikliin ang usapan namin sa text, ayun, natuloy din ung pagkikita namin. After 3 failed naming pagkikita dapat, ngaun lang natuloy. Last time kasi, dapat magkikita kami. E pisting SMART to (Uu, nagsmart ako) 8pm ko na nareceive. 4pm sya last nagtext. Mukhang nagalit pa nga kasi di raw ako nagrereply. Kasalanan ko ba un? Sabagay, ginawa lang ako para akuin lahat ng kasalanan hahaha. Galit na ko sa globe, ngaun nagsisimula na ko magalit sa smart... tsk
So ayun, natuloy kami pauwi sa min. Ang kulit din nya kasama. Tawanan na lang kami ng tawanan. Buong two hours ng byahe hagikgikan lang kami ng hagikgikan. No dull moments, sobra saya. Sira ulo rin sya, pinagtitripan nya ung mama na tumitingin sa kanya. Pag tumitingin sa kanya, nagtatago ng mukha hehehe. Palibhasa kasi may hitsura, nag aangas na. Napag usapan namin kung pano ko sya ipapakilala sa nanay ko at mga "kamag anak" namin.
Jane: Sabhin mo gf mo ko! Sabhin mo magiging asawa mo ko
Di ko alam kung matutuwa ako sa sinabi nya. Ok ka lang?
Ako: Sige sige! Ano kaya magiging reaksyon ni nanay pag nalaman un.
Tawa lang kami ng tawa hanggang makarating na kami sa province ko. Pag babanamin ng bus, nakita ko ung kakilala kong tricycle driver... correction... yung manyakis kong kakilala na tricycle driver
Enet: Sakay na sa kin. Ganda kasama mo ah
Ako: >.<
Naghintay pa ang loko. Nagyoyosi kasi ako, sabi ko mamaya pa kami sasakay. Manyakis talaga. So sumakay na kami. Tinanong ako ni Jane kung san banda sa min
Ako: Basta... ung pinaka kakaibang kulay na bahay, un na ung amin.
Biglang nagflashback sa kin ung sinabi ko sa nanay ko na di ko type ung kulay ng bahay hehehe. Pagkarating namin, Tumawa lang sya.
Jane: haha! uu nga kakaiba nga kulay. Litaw na litaw!
Pagpasok ng bahay, nagmano na ko sa nanay ko at dumiretso dun sa pamangkin kong cute. Nakalimutan ko na ipakilala si Jane.
Nanay: Nde mo man lang ba papakilala sa min yang kasama mo?
Napa shet ako. Uu nga pala. Si Jane nakangiti sa kin na parang naiinis na di mo maintindihan.
Ako: Nay, si Jane nga pala. Jane nanay ko, eto nga pala mga kapatid ko.
Mejo di ko alam sasabhin ko. Di ko alam kung itutuloy ko sabhin ung plano namin
Ako: Nay, kilala mo na ba sya?
Nagdadalawang isip ako kung itutuloy ko kasi baka nakita na sya ni nanay thru tatay.
Nanay: Eh nde pa nga eh
Ako: Sya nga pala ung malayong kamag anak natin
Di ko alam nangyari, pero di ko nagawang masabi na gf ko sya hahaha. Pinitik ako sa tenga ni Jane.
Jane: Naku, kung totoong gf mo ko, nagalit na dapat ako sa yo. Ni di mo pinakilala ako ng tama hmp!
Ok payn. Eh ano magagawa ko, Bhira pa sa pagtubo ng buhok sa ulo ng erpats ko ang times na nagdala ako ng babae sa bahay at papakilala ko na gf ko. Nalait pa nya ko tuloy na di raw ako pedeng bf material lol.
So ayun, wento dito wento dun. Kain meryenda, inom softdrinks, pahinga konti... Maya maya niyaya ko na sya pumunta dun sa mga kamag anak namin
Jane: Tuloy na lang natin sa mga kamag anak natin ung plano natin
Di ko alam kung bakit ba gus2ng gus2 nya ganun ipakilala ko sa kanya. Ano ba plano mo tita???
So ayun, pumunta kami dun sa bahay ng mga tita at tito ko. Pagdating ko dun sa isa kong tita, nagmano ako at pinakilala ko sya. E maya maya, umextra ung isa kong pinsan at sinabi "Ah sya ba yung kamag anak natin?"
Toinks. Panira trip naman si Buknoy. Nagulat din si Jane kasi kilala pala sya dun lol. Epic failure! Owning! Pero sarap sana ng feeling kung napakilala ko talaga sya as my gf hehehe. Tumambay kami dun habang hinihintay ang iba pa naming kamag anak. Lagi kami nagtititigan ni Jane at lagi ko sya tinatanong kung ok lang sya. Yun ngang.... ay teka.... nagtititigan?? Siguro dahil mas nauna ako maging close sa kanya, kaya sa kin lang nakatuon atensyon nya. Pero gawd, ayaw ko ng nakikipagtitigan. Naiinlab ako pag tinitingnan ako ng ganun hahaha. Incest to incest wag!!!!
Inabot na kami ng 8, di pa rin dumadating ung iba kong pinsan. Pupunta kasi kami tagaytay, igagala ko sya dun. Sa tagal nila, dun na kami naghapunan sa mga pinsan ko. Mga 10 na dumating ung iba, pero di pa kami nakumpleto. Yung iba kasi galing outing lang, tulog. Parang mga 8 lang kami. So mga 10+pm, pumunta na kami ng tagaytay.
(to be continued....)
Netong sabado lang pauwi ako ng probinsya namin. Almost 1 month na ko di umuuwi sa min. Ano na kayang bago dun? Naalala ko last time na umuwi ako, bagong pintura ung house namin. Nagulat ako kasi sobrang tingkad nung kulay at masakit sa mata. Sabi ko sa nanay ko "Bat naman ganitong kulay ang kinulay nu sa bahay?" Sabi naman ni nanay "E bakit ba? anong pakialam mo? Di ka naman tagarito" TOINKS hehehe. Napa "oo nga" na lang ako. Astig ermats ko no? Pero labs na labs ko yan hehe.
Habang nag eempake ako ng gamit, biglang may nagtext sa kin. Hmmm... Jane?
Jane: Pauwi ka ba ngaun? Wag ka na lang umuwi. Kita na lang tayo.
Si Jane nga pala eh ung uber duper sobrang layo kong kamag anak. Sa sobrang layo, naiba na spelling ng apelyido namin. Tatay ko kasi ang hilig gumawa ng mga family tree, kalain mong mahanap pa ung mga kamag anak na ganun na kalayo hehe.
Ako: Sumama ka na lang sa kin. Punta tayo sa probinsya ko para makilala mo mga kamag anak natin.
After 20 secs...
Jane: Di ba nakakahiya?
In fairness, sa lahat ng mga nakatext ko, isa sya sa pinakamabilis magreply...
Ako: Sus, di naman uso sa yo ang hiya eh hehehe.
After 10 secs...
Jane: Tse!
Para paikliin ang usapan namin sa text, ayun, natuloy din ung pagkikita namin. After 3 failed naming pagkikita dapat, ngaun lang natuloy. Last time kasi, dapat magkikita kami. E pisting SMART to (Uu, nagsmart ako) 8pm ko na nareceive. 4pm sya last nagtext. Mukhang nagalit pa nga kasi di raw ako nagrereply. Kasalanan ko ba un? Sabagay, ginawa lang ako para akuin lahat ng kasalanan hahaha. Galit na ko sa globe, ngaun nagsisimula na ko magalit sa smart... tsk
So ayun, natuloy kami pauwi sa min. Ang kulit din nya kasama. Tawanan na lang kami ng tawanan. Buong two hours ng byahe hagikgikan lang kami ng hagikgikan. No dull moments, sobra saya. Sira ulo rin sya, pinagtitripan nya ung mama na tumitingin sa kanya. Pag tumitingin sa kanya, nagtatago ng mukha hehehe. Palibhasa kasi may hitsura, nag aangas na. Napag usapan namin kung pano ko sya ipapakilala sa nanay ko at mga "kamag anak" namin.
Jane: Sabhin mo gf mo ko! Sabhin mo magiging asawa mo ko
Di ko alam kung matutuwa ako sa sinabi nya. Ok ka lang?
Ako: Sige sige! Ano kaya magiging reaksyon ni nanay pag nalaman un.
Tawa lang kami ng tawa hanggang makarating na kami sa province ko. Pag babanamin ng bus, nakita ko ung kakilala kong tricycle driver... correction... yung manyakis kong kakilala na tricycle driver
Enet: Sakay na sa kin. Ganda kasama mo ah
Ako: >.<
Naghintay pa ang loko. Nagyoyosi kasi ako, sabi ko mamaya pa kami sasakay. Manyakis talaga. So sumakay na kami. Tinanong ako ni Jane kung san banda sa min
Ako: Basta... ung pinaka kakaibang kulay na bahay, un na ung amin.
Biglang nagflashback sa kin ung sinabi ko sa nanay ko na di ko type ung kulay ng bahay hehehe. Pagkarating namin, Tumawa lang sya.
Jane: haha! uu nga kakaiba nga kulay. Litaw na litaw!
Pagpasok ng bahay, nagmano na ko sa nanay ko at dumiretso dun sa pamangkin kong cute. Nakalimutan ko na ipakilala si Jane.
Nanay: Nde mo man lang ba papakilala sa min yang kasama mo?
Napa shet ako. Uu nga pala. Si Jane nakangiti sa kin na parang naiinis na di mo maintindihan.
Ako: Nay, si Jane nga pala. Jane nanay ko, eto nga pala mga kapatid ko.
Mejo di ko alam sasabhin ko. Di ko alam kung itutuloy ko sabhin ung plano namin
Ako: Nay, kilala mo na ba sya?
Nagdadalawang isip ako kung itutuloy ko kasi baka nakita na sya ni nanay thru tatay.
Nanay: Eh nde pa nga eh
Ako: Sya nga pala ung malayong kamag anak natin
Di ko alam nangyari, pero di ko nagawang masabi na gf ko sya hahaha. Pinitik ako sa tenga ni Jane.
Jane: Naku, kung totoong gf mo ko, nagalit na dapat ako sa yo. Ni di mo pinakilala ako ng tama hmp!
Ok payn. Eh ano magagawa ko, Bhira pa sa pagtubo ng buhok sa ulo ng erpats ko ang times na nagdala ako ng babae sa bahay at papakilala ko na gf ko. Nalait pa nya ko tuloy na di raw ako pedeng bf material lol.
So ayun, wento dito wento dun. Kain meryenda, inom softdrinks, pahinga konti... Maya maya niyaya ko na sya pumunta dun sa mga kamag anak namin
Jane: Tuloy na lang natin sa mga kamag anak natin ung plano natin
Di ko alam kung bakit ba gus2ng gus2 nya ganun ipakilala ko sa kanya. Ano ba plano mo tita???
So ayun, pumunta kami dun sa bahay ng mga tita at tito ko. Pagdating ko dun sa isa kong tita, nagmano ako at pinakilala ko sya. E maya maya, umextra ung isa kong pinsan at sinabi "Ah sya ba yung kamag anak natin?"
Toinks. Panira trip naman si Buknoy. Nagulat din si Jane kasi kilala pala sya dun lol. Epic failure! Owning! Pero sarap sana ng feeling kung napakilala ko talaga sya as my gf hehehe. Tumambay kami dun habang hinihintay ang iba pa naming kamag anak. Lagi kami nagtititigan ni Jane at lagi ko sya tinatanong kung ok lang sya. Yun ngang.... ay teka.... nagtititigan?? Siguro dahil mas nauna ako maging close sa kanya, kaya sa kin lang nakatuon atensyon nya. Pero gawd, ayaw ko ng nakikipagtitigan. Naiinlab ako pag tinitingnan ako ng ganun hahaha. Incest to incest wag!!!!
Inabot na kami ng 8, di pa rin dumadating ung iba kong pinsan. Pupunta kasi kami tagaytay, igagala ko sya dun. Sa tagal nila, dun na kami naghapunan sa mga pinsan ko. Mga 10 na dumating ung iba, pero di pa kami nakumpleto. Yung iba kasi galing outing lang, tulog. Parang mga 8 lang kami. So mga 10+pm, pumunta na kami ng tagaytay.
(to be continued....)
Labels: Ang Love Story ni Malungkutin Book 3 0 comments
Sunday, April 13, 2008
Ending ng Book 1
Posted by Malungkutin at 2:51 AM Sunday, April 13, 2008
Natatawa ako, bat ngaun ko lang naisipang lagyan ng ending ang book 1? LOL. Parang last year ko pa to sinimulang gawin, pero di ko pa nalalagyan ng ending. Siguro kelangan nga lang talagang may mangyaring isang "major" "super" "out of this world" "breathtaking" "supercalifragalistic...ewan" event sa pagitan namin ni Czarina. E bakit ba, gusto ko pa rin maghintay dati eh... may magagawa ba kau?
So, ayun nga, nakwento ko sa last kong entry ung pampelikula naming eksena. Pag naiisip ko un, di ko alam kung magagalit ba ako or dedma lang. E kaw ba namang lokohin ng ganun ano mafefeel mo? Oo na alam ko, bitter ako. E bakit ba, bitter nga ako eh, read my lips, B-I-T-T-E-R! Simula nung nangyari un, Mga 2 or 3 times na sya nag ppm sa kin sa msn. Lagi sya nag sosorry achuchu.... lagi ko namang sagot, "Nangyari na eh, pero don't bother explaining it to me anymore, I won't listen anyways" oh diba, ingles! lumalabas ang aking "proficiency" in english pag naiinis ako. Karaniwan kasi, nagagamit ko lang ung "proficient" pag gumagawa ako ng resume. Empre kelangang magyabang na 100 ang grade mo sa english para matanggap ka! Eniweys, ayun, nakakainis diba? Feeling ba nya, pag nagsorry sya ok na lahat? Kung lahat madadala sa sorry, wala nang mga pulis. Tsk
Isang beses nakita ko pa sya naglalakad sa tapat ng shop namin. Alam ko nakita nya ako kasi biglang napatitig sya sa kasama nyang lalake (na nde ko namukhaan kasi bulag ako sa gabi) at bumilis lakad nya. Halow? feeling nya tatawagin ko sya? or siguro nahihiya na ang makapal nyang peys sa kin hehehe. Angas ko hihihi. Sabi nga nung kasama ko nun "Si Czarina un diba?" Kibit balikat lang ako. The hell I care, kahit sa hell pa sila pumunta wala na ko paki. Bitter na bitter no? LOL
Isang beses ulit, kumain kaming magtotropa sa chowking (sa same chowking outlet kung san sya unang umiyak sa ken hehehe). Bah pang movie ulet eksena namin. Nasa sulok sina Czarina at Leo kumakain din LOL. Napansin ito ng mga tropa ko at sinabi sa kin. Kibit balikat ulit ako. Uu nga pala, alam na ng mga hinayupak kong mga tropa ung nangyari at akalain mong may silbi rin pala tong mga to hehehe. Dami nila inadvice sa kin na natawa lang ako kasi di ako sanay na ganun sila hehehe. Bigla nagsalita ung isa "Abangan na sa labas yan". Mga abnoy talaga, naghahanap pa ng away hehehe. Alam kong naririnig nina Czarina at Leo un, kasi nakakunot na noo nung Leo hahaha. E ako naman kibit balikat lang. Si Leo nga pala daw, blackbelter daw. Sabi ko na lang sa sarili ko "So?!??!??!???!!?". May magagawa ba ang blackbelter sa 10 na tao? Sa pelikula lang nangyayari ung natatalo ng bida ang mga 30+ na tao ng mag isa lang sya LOL. Maya maya, dali dali silang umalis. Humirit pa ung isa "tara sundan na yan". Loko talaga. Kita ko si Czarina paiyak na.... mejo lumalambot puso ko hahaha. Pero nde na, never mind na lang heheh
Last time, nagpm ulit sya sa kin. Wala na kong gana kausapin sya. Sinabi ko na lang sa kanya ito: Sana di na magkagulo yang relasyon nyo. Sana wag dumating ung araw na tatakbo ka ulit sa kin kasi wala ka nang tatakbuhan d2. Oh diba? Yan na ata ang pinaka emo na sinabi ko sa buhay ko. Pero sa totoo lang, gus2 ko masira ung buhay nya ulit. Mali nga un pero gus2 kong tumakbo sya sa kin tapos dededmahin ko lang. Revenge ba tawag dun? Gus2 ko kasi makita nya kung gano kasakit ung ginawa nya sa ken. Bah, sya kaya yung padaanan ko ng pison, ng mrt, pabagsakan ng RCBC, Panaain ng sunod sunod at ibitin ng pabaliktad? Ewan ko lang kung matuwa pa sya.
Tama na siguro yung mga nagawa ko para sa kanya. Ginawa ko na lahat para sa kanya, pero di ko na siguro talaga kayang ayusin pa. Kelangan ko na rin mag move on kasi ilang taon na rin na umikot sa kanya buhay ko. Ilang taon na rin na pinagmukha kong tanga sarili ko (biglang flashback ung mga sayaw namin sa ulan, ung pananabunot nya sa kin sa harap ng maraming tao, ung pagwawala nya pag nalasing sya... yung... pag iyak nya sa balikat ko....) Mejo nawawala na rin ung bitterness ko sa kanya, totoo to. Nde na nga ako galit sa ginawa nya, pero talagang nagsawa na lang talaga ako. Siguro eto na nga talaga ang ending naming dalawa. Nde nga lang sya happy ending na tulad ng mga napapanood ko, pero ganun talaga eh. Di kami nag end as lovers or friends man lang hehehe. Ang lungkot no? At least, di ko na need palitan pangalan ng blog ko kasi, Malungkutin is here to stay LOL.
So, ayun nga, nakwento ko sa last kong entry ung pampelikula naming eksena. Pag naiisip ko un, di ko alam kung magagalit ba ako or dedma lang. E kaw ba namang lokohin ng ganun ano mafefeel mo? Oo na alam ko, bitter ako. E bakit ba, bitter nga ako eh, read my lips, B-I-T-T-E-R! Simula nung nangyari un, Mga 2 or 3 times na sya nag ppm sa kin sa msn. Lagi sya nag sosorry achuchu.... lagi ko namang sagot, "Nangyari na eh, pero don't bother explaining it to me anymore, I won't listen anyways" oh diba, ingles! lumalabas ang aking "proficiency" in english pag naiinis ako. Karaniwan kasi, nagagamit ko lang ung "proficient" pag gumagawa ako ng resume. Empre kelangang magyabang na 100 ang grade mo sa english para matanggap ka! Eniweys, ayun, nakakainis diba? Feeling ba nya, pag nagsorry sya ok na lahat? Kung lahat madadala sa sorry, wala nang mga pulis. Tsk
Isang beses nakita ko pa sya naglalakad sa tapat ng shop namin. Alam ko nakita nya ako kasi biglang napatitig sya sa kasama nyang lalake (na nde ko namukhaan kasi bulag ako sa gabi) at bumilis lakad nya. Halow? feeling nya tatawagin ko sya? or siguro nahihiya na ang makapal nyang peys sa kin hehehe. Angas ko hihihi. Sabi nga nung kasama ko nun "Si Czarina un diba?" Kibit balikat lang ako. The hell I care, kahit sa hell pa sila pumunta wala na ko paki. Bitter na bitter no? LOL
Isang beses ulit, kumain kaming magtotropa sa chowking (sa same chowking outlet kung san sya unang umiyak sa ken hehehe). Bah pang movie ulet eksena namin. Nasa sulok sina Czarina at Leo kumakain din LOL. Napansin ito ng mga tropa ko at sinabi sa kin. Kibit balikat ulit ako. Uu nga pala, alam na ng mga hinayupak kong mga tropa ung nangyari at akalain mong may silbi rin pala tong mga to hehehe. Dami nila inadvice sa kin na natawa lang ako kasi di ako sanay na ganun sila hehehe. Bigla nagsalita ung isa "Abangan na sa labas yan". Mga abnoy talaga, naghahanap pa ng away hehehe. Alam kong naririnig nina Czarina at Leo un, kasi nakakunot na noo nung Leo hahaha. E ako naman kibit balikat lang. Si Leo nga pala daw, blackbelter daw. Sabi ko na lang sa sarili ko "So?!??!??!???!!?". May magagawa ba ang blackbelter sa 10 na tao? Sa pelikula lang nangyayari ung natatalo ng bida ang mga 30+ na tao ng mag isa lang sya LOL. Maya maya, dali dali silang umalis. Humirit pa ung isa "tara sundan na yan". Loko talaga. Kita ko si Czarina paiyak na.... mejo lumalambot puso ko hahaha. Pero nde na, never mind na lang heheh
Last time, nagpm ulit sya sa kin. Wala na kong gana kausapin sya. Sinabi ko na lang sa kanya ito: Sana di na magkagulo yang relasyon nyo. Sana wag dumating ung araw na tatakbo ka ulit sa kin kasi wala ka nang tatakbuhan d2. Oh diba? Yan na ata ang pinaka emo na sinabi ko sa buhay ko. Pero sa totoo lang, gus2 ko masira ung buhay nya ulit. Mali nga un pero gus2 kong tumakbo sya sa kin tapos dededmahin ko lang. Revenge ba tawag dun? Gus2 ko kasi makita nya kung gano kasakit ung ginawa nya sa ken. Bah, sya kaya yung padaanan ko ng pison, ng mrt, pabagsakan ng RCBC, Panaain ng sunod sunod at ibitin ng pabaliktad? Ewan ko lang kung matuwa pa sya.
Tama na siguro yung mga nagawa ko para sa kanya. Ginawa ko na lahat para sa kanya, pero di ko na siguro talaga kayang ayusin pa. Kelangan ko na rin mag move on kasi ilang taon na rin na umikot sa kanya buhay ko. Ilang taon na rin na pinagmukha kong tanga sarili ko (biglang flashback ung mga sayaw namin sa ulan, ung pananabunot nya sa kin sa harap ng maraming tao, ung pagwawala nya pag nalasing sya... yung... pag iyak nya sa balikat ko....) Mejo nawawala na rin ung bitterness ko sa kanya, totoo to. Nde na nga ako galit sa ginawa nya, pero talagang nagsawa na lang talaga ako. Siguro eto na nga talaga ang ending naming dalawa. Nde nga lang sya happy ending na tulad ng mga napapanood ko, pero ganun talaga eh. Di kami nag end as lovers or friends man lang hehehe. Ang lungkot no? At least, di ko na need palitan pangalan ng blog ko kasi, Malungkutin is here to stay LOL.
Labels: Ang love story ni Malungkutin, Kwentong Kanto, Seryosong usapan 0 comments
Subscribe to:
Posts (Atom)